|
دست نوشته های یک روزنامه نگار
|
درونمايه اصلي اغلب نمايشنامههاي ياسمينا رضا را يك داستان كوتاه يكخطي كه عموما بسيار پيشپا افتاده و سطحي است، تشكيل ميدهد و اين روند درباره نمايش «خداي كشتار» هم كاملا صادق است.آخرين نمايشنامه ياسمينا رضا كه در سال 2007 ميلادي نوشته شده است به رابطه والديني ميپردازد كه فرزندانشان با يكديگر درگير شدهاند و در اثر ضربوشتم يكديگر، پاي والدين به داستان باز شده است و... .ياسمينارضا را در حال حاضر بايد يكي از جديترين منتقدان دنياي مدرن و جهان امروز دانست. او همواره با انتخاب يك داستان ساده و سطحي، مفاهيمي را عيان ميسازد كه اتفاقا از عمق و غناي زيادي برخوردار هستند و در لابهلاي همين اتفاقات ساده و پيشپا افتاده، معضلاتي اجتماعي را مطرح كرده و به نقد آن ميپردازد.
محبوبه بيات از پيشكسوتان تئاتري است كه پس از مدتها دوري از تئاتر، در سالهاي گذشته، حضوري پررنگ در اين عرصه داشت. بازيگري كه از مشهد به تهران آمد و به سرعت در اداره تئاتر مشغول به فعاليت شد و خيلي زود توانست در ميان هنرمندان تئاتر براي خود جايگاهي به دست آورد.
فرهاد آئيش در حوزه تئاتر، بيشتر از آنكه به عنوان بازيگر شناخته شده باشد، كارگردان است. او كارگرداني متفاوت است و با اجراي نمايش «چمدان» اين عنوان را به خود اختصاص داد. آئيش همواره نمايشنامههاي خودش را كه اغلب نشأت گرفته از نگاه نويسندگان غربي چون يونسكو، بكت و پينتر بود، روي صحنه ميبرد. او اينبار اما نمايش «كرگدن» را با نگاه و رويكرد خودش روي صحنه برده است و در واقع از نمايشنامه يونسكو جز تم اصلي چيزي باقي نمانده است.
خداي کشتار" آخرين نمايشنامه ياسمينا رضا است که در سال 2007 ميلادي نوشته شده و هم اينک به گفته عليرضا کوشکجلالي به غير از ايران در کشورهاي زيادي روي صحنه است. وي که به تازگي اين نمايش را در ايران روي صحنه برده، ميگويد تا امروز اين نمايشنامه در 60 تئاتر دولتي آلمان در حال اجراست. کوشکجلالي در آخرين شب حضورش در ايران و پيش از بازگشت به آلمان، درباره اجراي اين نمايش پاسخگوي سوالات ما شد و پس از آن به آلمان رفت تا بلکه در نخستين شب جشنواره تئاتر فجر به ايران بازگردد و گروه اجرايي را در نخستين اجراي جشنواره فجر همراهي کند.
