|
دست نوشته های یک روزنامه نگار
|
هنگامه قاضیانی تنها بازیگری نیست که از تئاتر به سینما میرود؛ اما میتوان او را جزء معدود بازیگران تئاتری دانست که با حضور کوتاهش در عرصه سینما موفق به دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر زن جشنواره فیلم فجر شده است.
او حالا پس از 4 سال دوری از تئاتر، مجدداً پا به صحنه گذاشته، اما این غیبت 4 ساله را چندان مرتبط با حضورش در سینما نمیداند و معتقد است شرایط سبب شده تا مدتی از صحنه دور باشد.
قاضیانی هم اینک در نمایش"خنکای ختم خاطره" به ایفای نقش میپردازد.

خودش معتقد است: شهرت او که از سینما برایش مانده، عامل جذب تماشاگر برای تئاتر است و به همین دلیل هم هست که در تمام طول مصاحبه مدام از خودش و تواناییهایش در بازیگری سخن میگوید و تلاش میکند تا به تو بقبولاند که بازیگر خوبی است. در عین حال حامد بهداد البته انسان متواضعی است؛ اما بازیگر متواضعی نیست و با تکیه بر کارنامهاش در سینما و نه در تئاتر، خود را بیش از آن چه که هست میداند؛ البته از حق نگذریم که موفقیتهایش در سینما هم قابل انکار نیست. در عین حال او آدم صادقی است و هر چه در دل دارد به زبان میآورد و هراسی از بیان آن چه که در ذهنش میگذرد، ندارد. شما هم میتوانید درباره او و نوع حضورش بر صحنه یا پرده سینما قضاوت کنید. شاید مطالعه این گفتوگو در این قضاوت یاری دهنده خوبی برایتان باشد.
محمود عزیزی پس از سه سال، دوباره نمایشی را به صحنه برده اما این بار نمایش او کاملاً ایرانی است و هیچ ارتباطی با فضای فرانسوی نمایش گذشتهاش ندارد و از بازیگران مطرح سینما و تلویزیون چون داود رشیدی و رضا بابک هم خبری نیست. تمام اعضای گروه او را تئاتریها تشکیل میدهند.

عزیزی معتقد است تمام بازیگران تئاتر ستاره هستند و نباید برای کسب اعتبار به سراغ بازیگران سینما رفت بلکه سینماییها باید برای کسب اعتبار به تئاتر روی بیاورند.
غفار پورآذر كارگردان ايراني است كه 30 سال پيش از ايران مهاجرت كرده و در آمريكا، لندن و سپس چين به تحصيل در رشته تئاتر پرداخت.وي فارغ التحصيل مدرسه اپراي پكن است و در آكادمي بينالمللي بريتانيا هم تحصيل كرده و به عنوان كارگران در جشنوارههاي بينالمللي زيادي شركت داشته و جوايز متعددي از جمله جايزه تحقيق انجمن بريتانيا را به دست آورده است.

محبوبه بيات از پيشكسوتان تئاتري است كه پس از مدتها دوري از تئاتر، در سالهاي گذشته، حضوري پررنگ در اين عرصه داشت. بازيگري كه از مشهد به تهران آمد و به سرعت در اداره تئاتر مشغول به فعاليت شد و خيلي زود توانست در ميان هنرمندان تئاتر براي خود جايگاهي به دست آورد.
فرهاد آئيش در حوزه تئاتر، بيشتر از آنكه به عنوان بازيگر شناخته شده باشد، كارگردان است. او كارگرداني متفاوت است و با اجراي نمايش «چمدان» اين عنوان را به خود اختصاص داد. آئيش همواره نمايشنامههاي خودش را كه اغلب نشأت گرفته از نگاه نويسندگان غربي چون يونسكو، بكت و پينتر بود، روي صحنه ميبرد. او اينبار اما نمايش «كرگدن» را با نگاه و رويكرد خودش روي صحنه برده است و در واقع از نمايشنامه يونسكو جز تم اصلي چيزي باقي نمانده است.
خداي کشتار" آخرين نمايشنامه ياسمينا رضا است که در سال 2007 ميلادي نوشته شده و هم اينک به گفته عليرضا کوشکجلالي به غير از ايران در کشورهاي زيادي روي صحنه است. وي که به تازگي اين نمايش را در ايران روي صحنه برده، ميگويد تا امروز اين نمايشنامه در 60 تئاتر دولتي آلمان در حال اجراست. کوشکجلالي در آخرين شب حضورش در ايران و پيش از بازگشت به آلمان، درباره اجراي اين نمايش پاسخگوي سوالات ما شد و پس از آن به آلمان رفت تا بلکه در نخستين شب جشنواره تئاتر فجر به ايران بازگردد و گروه اجرايي را در نخستين اجراي جشنواره فجر همراهي کند.

پرستو گلستاني را همه به عنوان بازيگر سينما، تئاتر و تلويزيون ميشناسند.او در سالهاي گذشته همواره به عنوان بازيگر به فعاليت مشغول بوده است.او امسال براي نخستينبار، كارگرداني را تجربه كرد و با نمايش «گاردن پارتي در برف» در جشنواره تئاتر بانوان شركت كرد تا طعم كارگرداني را چشيده باشد. نمايش «گاردن پارتي در برف» پس از اجرا در جشنواره و دريافت جوايزي از جشنواره، در تالار مولوي به اجراي عمومي درآمد.
شاهو كاراسيتالاكشمي، كارگردان نمايش"لردآياپا"، امسال براي دومين بار به ايران آمده تا بار ديگر نمايشي آئيني را در تهران اجرا كند. وي پيش از اين با نمايش"رامايانا" در جشنواره تئاتر فجر شركت كرده بود.
عمده فعاليت"كشمي" در حوزه نمايش عروسكي و آئيني است و به گفته خودش علاقه بسياري به آئينهاي برهمايي و بودايي دارد. او در اين سالها همواره تلاش كرده تا در اين زمينه تجربيات جديدي كسب كند.
|
| |
|
| |
|
“Mehrdad Abolqasemi Die in Venice” is a free adaptation of “Merchant of Venice”, “Romeo and Juliet” and “Othello” by William Shakespeare. Carlo Bouzo, play director and TAG art director of Venice city has directed it in the form of Comedia de l’arte in Honar Hall. Working in Comedia de l’arte, Bouzo is one of the directors who use expressive Italian methods to communicate with the addressees. He, accompanied with his group is in Traditional Ritual Plays Festival in Iran. This interview with Carlo Buzo is done after the first performance of “Die in Venice” | |
|
| |
| ||
|
| ||
|
|
| ||||||
|
| |||||||||||||||
|
|
|
|
|
|

مهرداد ابوالقاسمی:هما روستا پس از اتمام تحصیلاتش در رومانی به ایران بازگشت و فعالیت خود در عرصه تئاتر را با کارگردانی آغاز کرد و به موازات کارگردانی به عنوان بازیگر هم مشغول به کار شد. او در نخستین حضور صحنهای خود در کنار عزتالله انتظامی به ایفای نقش پرداخت.
وی پس از مدتها فعالیت صرف در عرصه بازیگری، مجدداً به کارگردانی روی آورده و نمایش"آنتیگونه در نیویورک" را به عنوان سومین تجربه کارگردانیاش در تالار اصلی مولوی روی صحنه برده است.
|
| ||||
|

مهرداد ابوالقاسمي:محمدحسين ايماني خوشخو از نيروهاي اوليه جهاد دانشگاهي بود كه از زمان تاسيس اين نهاد در اين واحد فعاليت ميكرد. وي سپس در سالهاي 70 تا 76 بهعنوان معاون فرهنگي جهاد دانشگاهي مشغول به كار شد و همزمان به عضويت شوراي فرهنگ عمومي درآمد.
ايماني خوشخو در سال 83 و يك سال پس از دريافت مدرك دكترايش در رشته اقتصاد جهانگردي از دانشگاه منچستر انگلستان در سال 82 بهعنوان معاون امور هنري وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي منصوب شد و تا امروز به فعاليتش در معاونت هنري ادامه داده است.
زماني كه ايماني خوشخو پا به ساختمان معاونت هنري ارشاد گذاشت با حجم انبوهي از بدهيها در حوزههاي تئاتر، موسيقي و تجسمي روبهرو بود. طراحي ارائه يك برنامه بلندمدت از سوي او كافي بود تا اينكه امروز شاهد كاهش بدهيها و درآمدزاييهاي بيشتر حوزههاي زيرمجموعه او باشيم.
ايماني در اين سالها كمتر علاقهاي به گفتوگو نشان داده است و همواره بر اين اعتقاد بوده كه به جاي حرفزدن بايد عمل كرد و اجازه داد تا منتقدان درباره طرحها و برنامهها صحبت كنند.
سرانجام در نخستين روزهاي تابستان با او به گفتوگو نشستيم. بحث پرداختنشدن سه ماه حقوق كارمندان حوزه تئاتر بزرگترين معضل آن روز بود كه ايماني همانند سالهاي گذشته در راه حل مشكلاتي از اين دست پيشقدم و اعلام كرد ظرف سه روز آينده از سوي معاونت هنري مبلغي بهعنوان عليالحساب به كارمندان پرداخت خواهد شد و درست در تاريخ مقرر همين اتفاق افتاد و كارمندان تئاتر شهر پس از سه ماه موفق به دريافت حقوق خود شدند.
تئاتر همواره از چالشبرانگيزترين حوزههاي زيرمجموعه معاونت هنري محسوب ميشود و همواره تنشهاي موجود در اين حوزه باعث بروز رخدادهاي كم نظيري شده است، اما در اين سالها بهنظر ميرسد ايماني طرحهاي زيادي را به سرانجام خواهد رساند و بايد در انتظار روزهاي درخشاني براي تئاتر بود.
با وجود اينكه او كمتر علاقهاي به گفتوگوهايي طولاني از اين دست نشان ميدهد، اما بهگرمي از اين گفتوگو استقبال كرد و با سعهصدر به سوالات پاسخ داد. او فضايي را فراهم ساخت كه بهراحتي بتوان به طرح انتقادات پرداخت و هرگز عكسالعملي درباره طرح سوالات انتقادي از خود بروز نداد و در كمال احترام و در نهايت صداقت پذيراي انتقادات شد و با آرامش به اين سوالات پاسخ داد و هرگز از پاسخدادن به سوالات طفره نرفت و در هيچ زمينهاي برخلاف برخي از مديران توپ را به زمين ديگري نينداخت و خود بهتنهايي مسووليت بسياري از اقدامات را برعهده گرفت و به ارائه دلايل اين اقدامات پرداخت و از راهكارهاي پيشبينيشده براي حل مشكلات موجود سخن گفت.
شرح كامل اين گفتوگو در زير از نظرتان ميگذرد. اميدوارم ايماني خوشخو از اين بابت كه سوالات در اغلب موارد جنبه انتقادي دارد، ما را ببخشد.
|
|

مهرداد ابوالقاسمي:در نخستين روزهاي فصل تابستان با جمشيد مشايخي تماس گرفتم تا با او قرار گفت وگويي را ترتيب دهم. آرامش و تواضع او همواره براي من ستودني بود اما اين بار بسيار ناخرسند و عصباني به نظر مي رسيد كه چنين حالتي از او براي من هم غريب بود. مانند هميشه به گرمي به پيشنهادم پاسخ مثبت داد و از علت ناراحتي هايش گفت. از اينكه يك كارگردان سينما با او برخوردي غيرحرفه اي و ناشايست داشته است و استاد اين حركت او را بسيار توهين آميز تلقي مي كرد. روز گفت وگو فرا رسيد اما اولين چيزي كه از من خواست اين بود كه راجع به اين مساله صحبت نكنيم يا حداقل خيلي وارد جزئيات نشويم.
با او درباره حضورش در <دكتر نون> و علت تعطيلي اين پروژه سخن گفتيم و گاهي هم به سينما سرك كشيديم اما اين تمام گفت وگوي ما نبود. مشايخي همپاي حضورش در سينما، تئاتر و تلويزيون به ادبيات مي پردازد و بخش عمده اي از روز را به مطالعه اشعار بزرگان ادب و ايران زمين اختصاص مي دهد. او از حافظ يا به قول خودش حضرت حافظ سخن گفت و از سعدي و مولانا شعر خواند. زماني كه از اين شعرا ياد مي كرد احساس سراسر وجودش را فرا مي گرفت و با ذوق از هنر ايران زمين سخن مي راند. جمشيد مشايخي در كمال آرامش هميشگي اش و در نهايت تواضع و فروتني به ارائه ديدگاه ها و نظراتش درباره جايگاه هنر امروز ايران پرداخت. با او درباره هنر از هر دري سخن گفتيم كه ماحصل اين گفت وگو در زير از نظرتان مي گذرد.
.jpg)

حضور در يك خانواده هنرمند، بي ترديد سبب مي شود تا خواسته يا ناخواسته به سمت هنر گرايش پيدا كني و هر چه ميزان علاقه ات به خانواده و حرفه شان بيشتر باشد اين علاقه رنگ و بوي بيشتري به خود مي گيرد. بهزاد فراهاني و فهيمه رحيم نيا بازيگراني بودند كه فعاليت هايشان را از سال ها پيش از انقلاب آغاز كردند و تا امروز به فعاليت هايشان ادامه داده اند اما شايد خود آنان هم باور نمي كردند كه روزي شقايق و گلشيفته فراهاني هم در نسل هاي بعدتر استوارتر و پايدارتر ادامه دهنده راه پدر و مادرشان باشند.
در آخرين روزهاي فصل تابستان با بهزاد و شقايق فراهاني به نمايندگي از خانواده فراهاني ها به گفت وگو نشستيم. شقايق تازه از صحنه فيلمبرداري كلاه پهلوي برگشته بود و بهزاد فراهاني هم از سر صحنه تئاتر برمي گشت. گفت وگوي ما با شقايق آغاز شد و در ميانه گفت وگو بهزاد فراهاني هم به جمع ما پيوست تا ديدگاه هاي شقايق فراهاني را كه در غياب پدر مطرح شده بود تكميل كند.
![]() |
مهرداد ابوالقاسمی: او حالاعلاوه بر بازيگري دغدغه هاي جديد ديگري پيش رو دارد كه اگر نگوييم اين دغدغه ها بيشتر از حضور در سينما برايش حائز اهميت شده است، كمتر هم نيست. مهتاب كرامتي، از بازيگران فعال سينما است كه اين روزها علاوه بر حضورش در سينما به عنوان سفير صلح يونيسف در ايران فعاليت هاي انسان دوستانه اي مي كند و بخش عمده اي از وقتش را صرف آموزش و كمك به كودكان كار و زنان بي سرپرست مي كند.
كرامتي كه خيلي زود توانست در سينماي ايران براي خود جايي دست و پا كند، به همان سرعت هم در بين دويست سفير صلح يونيسف در سراسر جهان براي خود جايي پيدا كرد. مهتاب كرامتي كه پيش از اين كمتر علاقه اي به گفت وگو نشان مي داد، در يك روز بهاري در دفتر يونيسف به گرمي پذيراي ما شد و به تشريح فعاليت هايش در اين سازمان جهاني پرداخت. گفت وگوي ما با اين بازيگر سينما در ارتباط با سينما نيست اما چندان بي ربط با اين هنر هم نيست.
مهرداد ابوالقاسمي:عزتالله انتظامي به شكل غافلگيركنندهاي به يك گفتوگو تن داد. آقاي بازيگر «تئاتر» كه اين روزها 83 سالگي را پشت سر و به 84 سالگي پا گذاشته است، در اين گفتوگو از «انتظامي» تئاتري ميگويد و علت فاصله چندين سالهاش را از صحنه توضيح ميدهد.
او در اين گفتوگو در يك بعدازظهر گرم به اين پرسش پاسخ داده كه آيا همچنان خودش را تئاتري ميداند و بحثها زماني جالبتر ميشود كه ميفهميم اين روزها شكوههاي بزرگ و گلايههاي زيادي دارد.