در باب تئاتر مصداق و مثالي وجود دارد مبني براينكه اجراي تئاتر مانند يخي است كه آب مي‌شود و تمام مي‌شود و جز يك خاطره چيز ديگري از آن برجاي نمي‌ماند.

هنرمندان و تماشاگران زيادي بوده‌اند كه همواره در حسرت اجراي دوباره  نمايشي به سر برده‌اند كه اجراي آن به يادماندني بوده و جز خاطراتي از اجرا و موفقيت‌هايش، چيز ديگري بر جاي نمانده است.

با نگاهي كوتاه به فهرست نمايش‌هاي 2يا 3 سال گذشته اما در صحت اين مصداق ترديدهايي وارد مي‌شود. تئاتر هنري ميرا است و حتي با ضبط تلويزيوني و... هم نمي‌توان ماندگاري آن را رقم زد اما تلاش‌هاي اداره كل هنرهاي نمايشي در اين سال‌ها، اين قاعده را به نوعي برهم زده است.

به عنوان مثال به تازگی، همانند سال گذشته و براي دومين‌بار متوالي نمايش «شعله در زمهرير» پس از اجرا در تالار وحدت، دوباره در سالن اصلي تئاتر شهر روي صحنه رفته است. تكرار مجدد نمايش‌ها، رسم جديدي است كه در اين سال‌ها در تئاتر باب شده است و نمايش‌هايي چون «شعله در زمهرير»، «مسافران»، «كانال كميل»، «در قاب ماه» و ... در مقاطع زماني مختلف در تالارهاي مختلف نمايشي روي صحنه رفته‌اند.

در حالي كه تالارهاي نمايشي بزرگترين معضل پيش روي هنرمندان تئاتر است و هر ساله عده‌زيادي به دلايل كمبود امكانات كه عمدتا از ضعف برنامه‌ريزي و بهره‌برداري از تالارهاي نمايشي، ناشي مي‌شود،. امكان فعاليت پيدا نمي‌كنند، مديران اداره كل هنرهاي نمايشي به تكرار چندباره برخي نمايش‌ها علاقه‌مند شده‌اند.

البته هيچ‌گونه سياستگذاري و برنامه‌ريزي مدوني در نحوه انتخاب و اجراي اين آثار وجود ندارد و صرف يك برنامه يا قاعده، تكرار چندباره نمايش‌ها صورت نمي‌گيرد. اين در حالي است كه در اين 3-2 سال نمايش‌هاي موفق و پرتماشاگري كه اتفاقا به لحاظ فروش هم در سطح مطلوبي قرار داشتند. تقاضاي افزايش تعداد اجراها و تمديد زمان‌ آن را داشته‌اند كه بنابه صلاحديد اين  امكان براي آنها فراهم نشده است.

گاهي اوقات مسئولان، مناسبت‌ها را دليل اصلي تكرار اين اجراها عنوان مي‌كنند كه البته توجيهي بيش به نظر نمي‌رسد. اگر قرار است به مناسبت‌هاي مختلف تالارهاي نمايشي ميزبان نمايش‌هاي خاص باشند،   با اين سياست و رويكرد لطمات جبران‌ناپذيري به عرصه نمايش‌هاي مناسبتي وارد مي‌كنند. در حالي كه با حمايت مسئولان و برنامه‌ريزي مناسب  و با بهره‌گيري از خلاقيت‌هاي بديع، مي‌توانيم  شاهد خلق آثار نمايشي جديد به مناسبت‌هاي مختلف باشيم كه هم علاقه‌مندان بيشتري را جذب خواهد كرد و هم به رشد و ارتقاي كيفيت آثار مناسبتي در دراز مدت منجر خواهد شد.

هم اينك اجراي اين دست نمايش‌ها به تماشاگران  خاص تعلق مي‌گيرد و با تمهيدات ويژه‌اي مانند فراهم كردن وسايل حمل‌ونقل جمعي(اتوبوس)، ‌تدارك شام و... براي تماشاگران روي صحنه مي‌رود و بي‌ترديد اين علاقه‌مندان بيش از نياز به اين تداركات، نيازمند كار نو و حرف جديدي هستند. در اين گونه آثار در سال‌هاي گذشته همواره يك عده خاصي امكان فعاليت پيدا كرده‌اند و اين اسامي مرتب در حال تكرار است در حالي‌كه مي‌توان اين فرصت‌ها را در اختيار هنرمندان بيشتري قرار دا‌د.